32:55 sahnesi beni resmen ağlattı gözlerim yanıyo şu an. and then natalie dedikten sonra kızına uzun uzun bakması ve o bakışlar resmen konuştu. o an aklına eldi kızını doğurduğu an, o an yaşadığı mutluluk o güzelliğe bakarkenki hissettikleri. ve sonra kızına uzun uzun bakarken o sırada onun bir anda ne kadar çabuk büyüdüğünü, zamanında avucunda tuttuğu ufacık bir bebekken şimdi bir bebek dünyaya etirecek kadar büyüdüğünü, güzelleştiğini sanki o süreci izliyormuş gibi kızının gölzerine baktı derinlemesine. çok güzel bir bölümdü. tek mekan ve sadece iki kişi arasında geçen bir diyalogta ilk kez bu kadar etkilendim. her oyuncu o kadar özenle seçilmiş ki buna tekrar şahit oldum. çok güzel o bakışlarla bile anne kız arasındaki o derin bağı o kadar güzel anlattılar ki şu bölüm tam bir masterpiece kesinlikle